Kısık Ateşte Sükunet

   Şu son günlerde ruhum okşanmaya hasret kaldı. Tıpkı bir annenin şefkatle evladının yüzünü okşadığı gibi ruhumda hayatın, kaderin Allah'ın onu okşamasını istiyordu.

   Adeta yaşamın kıyısında karanlığa birkaç dalga kala gecenin altındaki sahilde yürüyordum. Hayata bağlı bağım havada asılı kalan duman gibi soyut ve yok olmaya yakın bir hale gelerek zayıflamıştı. İçimdeki yaşama isteğimi oluşturan mavi ateş mum alevine dönüşmüştü sanki. Artık iş saatim bittiğinde gözlerim tek bir vaktin yolunu gözler olmuştu; sakin sessiz bir gece. 

   Uyku ile uyanıklık arasında sıkışıp kalmak, karanlıkta hayallerimin verdiği huzurla dinlenmek, gözlerim kapalı bir şekilde taktığım kulaklıkla kısık ses tonlu konuşma içeriği olan ve ASMR'a çok az yakın ses kayıtları dinleyip bir yabancının beni teselli etmesine izin vermek huzur içinde olmamı sağlıyordu.

   Belli ki bedenime ve en çokta ruhuma bu hayat ağır gelmeye başlamıştı yine. Yalnız başıma ne yapabilirdim ki beni rahatlatacak ya da teselli edecek olayları kendim geliştirmekten başka?

   Benim yorgunluğum zamanla yavaş yavaş artarak beni yapabileceğim şeylerden soyutlamaya başlamıştı. Şu anda içerisinde bulunduğum durumda ne kişisel temizliğimi yapabiliyordum, ne dağınık odamı toplayabiliyordum, ne de çöplerimi atabiliyordum. Hatta enerjim o kadar azaldı ki artık işyerimdeki verimliliğimi etkilemeye başlamıştı. Git gide enfeksiyonu artan bir yaram vardı sanki, önünü alamadıkça zamanla daha da az iş yapabilmemi sağlayan bir enfeksiyon. Kendi yemeklerimi yapamaz oldum, diş fırçalayamaz oldum, etrafımı temiz tutamaz oldum ve şimdide işimi etkiliyor. İşimi yapamaz olduğumda sıradaki ne? Uyanmak hatta uyumak bile enerjisizlikten yapılamaz hale gelecek. Bu da olursa zaten etkileyecek başka bir şey geriye kalmıyor gibi.

   Peki bu gitgide artan enerjisizliğin ve yorgunluğun sebebi ya da kaynağın nedeni nedir? İşte buna cevap bulamıyorum. İntihar etmeyeceğim hakkında kendime verdiğim sözü 10 yıldır tutuyorum fakat beynim ya da bedenim gizlice intihara mı hazırlanıyor? Emin değilim.

   Sanırım artık bir profesyonelden yardım alma zamanım geldi hatta geçiyor bile. Bir terapiste durumu anlatıp kaynağı bulabilmek için beraber çalışma yapmam lazım. Bazı şeyleri zamanında yapmalıydım, mutlaka yapılması gerekenleri erteledim ve artık çıkmaz bir yola girdim.

   Eskiden bu denli güçlü olan ben nasıl oldu da bu kadar güçsüz bir hale geldim? Her şeyi başarabileceğime olan inancım ne ara yok oldu? Hayallerimin katili kimdi?

   Bu cevaplar bende değil ve bulamadan ilerleyemeyeceğim.

Çok yoruldum. Artık uyumam lazım...