"Yorgunluğumun ve hüznümün yaşamımdaki yolumda varolduğu bir anda, bir adım sonrasında UMUT var. Bir adım sonrasında IŞIK var..."
LITTLE SAD LITTLE TIRED
Şu 5 gün içerisinde olanlardan sonra bu hissettiklerim beni parçalıyor. İçimdeki intihar etme isteğini susturuyorum çünkü aslında çok yorgunum. Hissettiğim sinir ve öfke beni yordu. Şu anda bile hangi Türkçe kelimeyi kullanacağımı bilemiyor yazım hataları yapıyorum ve silip doğrusunu yazmaya çalışıyorum. Yaşadığım eve ait hissetmiyorum. Kendimi bu dünyaya ait hissetmiyorum. Oysaki çoğu gençten iyi bir konumdayım ve mutlu olacak çok sebebim olmalıydı. İçinde yaşayacak kira ödemediğim bir evim var, son teknoloji bilgisayarım ve telefonum var, bana ait telefonum var, şimdi salı günü gireceğim bir iş mülakatıda var. Sanırım dalgalanmadan durulmuyor insan.
Fakat yinede anlayamıyorum; ışığa bu kadar yakınken neden hala karanlıkta sürünüyorum? Neden hala iyi olamıyorum? Belkide babamın bana yaptıkları, ablamın yaptıkları ve yaşadıklarımın hepsi arka arkaya gelmiştir, belkide bundandır bu ıssızlığım, bu yakarışlarım. Halbuki ben hep iyi bir insan olmaya çalıştım, hep etrafımdaki insanları düşündüm, hep kendimden verdim.
Çok korkuyorum... iyi bir hayata kavuştuğum zaman bile bu şekilde çökük olmaktan çok korkuyorum. Daha ödemem gereken bedel ne bilmiyorum ama artık iyi olmak istiyorum. Takatim ve tahammülüm kalmıyor. Tükeniyorum. Ablamın evinde olan biten kötü şeylere rağmen çok huzurluydum. Bu evde ise diken üstünde gergin yaşıyorum. Babam birşey der mi, şunu yapar mı, buna karışır mı diye yaşamak bu evi cehenneme çeviriyor. Babam gereksizce askerliği söyledi bana. Askerlikle ilgili anksiyetimi kontrol altına almışken böyle davranması beni geri itiyor. Ablamın evinde askerlik düşüncelerinden dolayı geçirdiğim panik atağı yalnız başıma atlattıktan sonra aşmaya başlamışken babamın hatırlatması hiç yardımcı olmuyor. Anksiyetem geri dönmedi Allah'a şükür fakat bunları yapması beni kötü etkiliyor.
Bu eve döndüğümde her şeyin daha iyi olacağını düşünüyordum ama sanırım planlarım istediğim gibi gitmiyor. Şu anda arkada Lana Del Rey'in Mariners Apartment Complex şarkısı çalıyor. Yorgunum. Allah'a sürekli dua ediyorum bu iş olsun hayatımı planlayayım yoluma devam edebileyim diye. İnşallah hayatım düzene oturur. Allah'ı her hücremde hayatımın her köşesinde hissediyorum ve en yalnız zamanlarımda yanımda olduğunu biliyorum. Yinede kötü hissetmekten nefret ediyorum. Aşık olunmayı ben istemedim. Kötü davranılmayı ben seçmedim. Babamı ve ablamı ben seçmedim. Şu andan itibaren yürüyeceğim güzel yolları ben seçmek istiyorum.
SOFT DREAMS
Hayal ediyorumda her ay düzenli olarak paramı kazanıyorum, çalıştığım şirket beni seviyor ve benden memnun, artık kilolu değilim ve giydiğim her kıyafet bana çok yakışıyor, ablamdanda babamdanda uzaktayım, arkadaşlarımla sürekli dışarıda buluşuyorum gülüp eğleniyoruz, huzurlu bir şekilde namazımı kılıyor Allah'ın sevgisini hissediyorum, bedelli askerlikle askerliğimi bitirmişim, KYK borcum bitmiş, çalıştığım şirket beni yurtdışındaki şubelerine atamak istiyorlar ve bende kabul etmişim, psikolojik sıkıntılarımı aşmışım ve kirasını kendim ödediğim kendi evimde günün ilk ışıklarında sessizlikte meditasyon yapıyorum. Hayali çok güzel... beni mutluluktan ağlatacak kadar güzel. Allah'ım lütfen beni daha iyi günlere sürükle, lütfen bu hayallerimin hepsi gerçek olsun.
Umutluyum... yinede yorgunum.
/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\⌄/|\
Title Knowledge: FESSA SPES
Fessa (Latin): Weary, exhausted, worn out.
Spes (Latin): Hope, expectation.
Anlamsal Yansıması: "A weary soul lingers in the darkness, dreaming of a gentler dawn. Even in exhaustion, hope refuses to fade."
\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/^\|/

No comments:
Post a Comment